Ambivalent

‘Wat een onzin!’ reageert mijn broer via Whatsapp als ik hem een foto stuur van zijn geboortekaart, met daarop de stand van de planeten op het moment van zijn geboorte. ‘Maar ik krijg er graag nog nadere uitleg over!’

Ik heb zelf, als van oorsprong exacte wetenschapper, ook regelmatig last van ambivalentie over spirituele zaken. Die exacte wetenschapper zegt: ‘Kan niet, bestaat niet, dat is je verbeelding.’ Maar tegelijk is er ook verwondering: ‘Kan dat, bestaat dat, waar komt dit vandaan?’

Die verwondering heeft me er de afgelopen dertig jaar toe verleid om allerlei vormen van spiritualiteit te verkennen. Op dit moment is dat de astrologie, waarmee je horoscopen kunt opstellen. Niet dat ik de ambitie heb om astroloog te worden, maar het kwam op mijn pad. En het verrast me, welke herkenbare persoonskenmerken je uit een geboortekaart kunt halen.

Zo laat mijn eigen geboortekaart duidelijk zien dat ik introvert ben, met 9 van de 10 planeten onder de horizon. Mars staat als enige boven de horizon, in Boogschutter, wat me onafhankelijk en idealistisch maakt. Creativiteit is een van de kenmerken van mijn zonneteken (sterrenbeeld) Leeuw, terwijl ik mijn rustige uitstraling aan mijn ascendant Stier ontleen. Natuurlijk, bewust of onbewust, pik ik uit de veelheid aan informatie die bij de stand van de planten hoort datgene wat me het meeste aanspreekt. Maar toch!

De ambivalentie over spiritualiteit heb ik ook meegegeven aan Anneke, een van de hoofdpersonen in mijn roman Er was eens ... Amber kijkt terug: “Ze begrijpt het zelf nauwelijks. Zoiets moet je ervaren. Soms, als ze het aan iemand vertelt, ziet ze in de blik van die ander twijfels over haar geestelijke vermogens. Op zo’n moment gaat ze zelf ook twijfelen en vraagt ze zich af of het allemaal maar verbeelding is. Maar ook al is het verbeelding, dan is ze blij dat ze die heeft. Het verrijkt haar leven.”

Spiritualiteit voegt voor mij een extra dimensie toe. Zoals op een van die zeldzame momenten dat tijdens een meditatie alles samenvalt, dat alles in mij tot rust komt en grenzen wegvallen. Ik voel me dan verbonden met de wereld om me heen. En probeer de volgende keer niet in de valkuil van de verwachting te trappen, dat het weer zo zal zijn. Door vaker te mediteren wordt de kans wel wat groter, maar er bestaat geen garantie dat in het verleden behaalde resultaten kunnen worden gereproduceerd. Wat dat betreft is het net beleggen.

Intussen blijft de exacte wetenschapper in mij naar een verklaring zoeken. Het heeft, denk ik, iets met energie te maken. Alles heeft zijn eigen energie. Die energie kan – gevraagd of ongevraagd – bij je binnenkomen, iets in beweging brengen en tot een bepaalde ervaring leiden. De wetenschap zoekt naar de kleinste deeltjes waaruit de wereld is opgebouwd en komt uit bij energie. Dat versterkt mijn idee.

Anneke noemt zichzelf een zweefteef. Een mooie geuzennaam. En ook een waarschuwing, want je kunt je volledig verliezen in spiritualiteit. Op grond van mijn geboortekaart kan ik zeggen dat ik er niets aan kan doen dat ik introvert ben. Maar ik kan er ook voor kiezen om dit als gegeven te zien en daar op gezette tijden bewust doorheen te breken. Mijn ambivalentie houdt me stevig met beide benen op de grond.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Schaamte

Afgeschreven

Verslaving

Klimaatfictie

Ontspullen