Schaamte

“Op dit moment zijn de korte termijnbelangen van aandeelhouders een grote sta-in-de-weg.” Dit was een van de opvallende quotes van woensdagavond 1 december, toen Sander Heijne vanuit Pakhuis de Zwijger de online lezing Made for change gaf, gevolgd door een panelgesprek. In zijn lezing nam Sander de kijker mee in zijn zoektocht naar een uitweg, uit het moeras van economische groei. Aandeelhouders staan die uitweg, en daarmee duurzame ontwikkeling en een oplossing voor de klimaatcrisis in de weg.

Ik lees en hoor het regelmatig: spaargeld levert niets meer op, het kost alleen maar geld, en daarom gaan steeds meer mensen beleggen. En voor veel beleggers is het belangrijkste doel een zo hoog mogelijk rendement halen en niet om bij te dragen aan een duurzame wereld.

Mede dankzij de aandeelhouders begint het in deze maatschappij steeds meer te schuren. Bij de overheid gaat het belang van een groot bedrijf regelmatig boven dat van de burgers. En grote bedrijven kijken in de eerste plaats naar hun aandeelhouders, en niet naar mens en maatschappij. Dus kan het gebeuren dat een groot staalbedrijf zijn omwonenden al jaren blootstelt aan giftig en kankerverwekkend stof. Fijn, die werkgelegenheid, alleen jammer dat je je pensioen niet haalt.

Een groot postbedrijf onderbetaalt zijn pakketbezorgers om zoveel mogelijk dividend uit te kunnen keren aan zijn aandeelhouders. Fijn, dat onze online bestellingen zo snel bezorgd worden, alleen jammer dat die gebutste bestelbusjes regelmatig de straat blokkeren omdat de bestuurders geen tijd hebben om fatsoenlijk te parkeren. Een grote oliemaatschappij wil bij Zuid-Afrika in de oceaan naar olie en gas boren. Fijn, dat het bedrijf ervoor zorgt dat we in onze benzineauto’s kunnen blijven rijden, alleen jammer van de walvissen die juist daar rondzwemmen. Een grote buitenlandse belegger koopt woningen op in grote Nederlandse steden. Fijn, dat die woningen worden opgeknapt, alleen jammer dat de huurprijs zo hoog wordt dat de gewone Nederlander die niet kan betalen.

Gelukkig zijn er ook beleggers die wel kritisch kijken naar het gedrag van bedrijven. Bijvoorbeeld de duurzame beleggingsfondsen van de donkergroene bank die de lezing van Sander Heijne mede mogelijk maakte. Maar er zijn helaas ook nog heel veel beleggers en beleggingsfondsen die zich niet met duurzaamheid bezig houden of voor de show een lichtgroen jasje aantrekken.

Ik vraag me af of beleggers helemaal geen geweten hebben, of volgen ze het nieuws niet? Misschien wonen ze op een andere planeet? Of denken ze gewoon niet na, omdat het nu eenmaal heel normaal is om te beleggen voor het hoogste rendement. Net als vliegen naar de verste vakantieoorden. Er was aan het begin van de coronacrisis even sprake van vliegschaamte, maar dat was in de afgelopen zomer alweer verdwenen. Toch denk ik dat het tijd wordt voor beleggersschaamte. Schaamte om betrokken te zijn bij bedrijven die geen boodschap hebben aan mens, maatschappij en milieu en daardoor negatief in het nieuws komen. Die liever geen belasting betalen en dus ook liever niet bijdragen aan een betere wereld.

Weliswaar was een andere quote van 1 december “Een beter milieu begint niet bij jezelf”, maar als we allemaal achterover leunen totdat de overheid wat gaat doen, dan kunnen we lang wachten. Kijk maar naar al die politici die na hun carrière in Den Haag lobbyist worden bij een belangenvereniging van bedrijven en waarnaar de regering maar al te vaak zijn oren laat hangen.

Belegger, ga je schamen!

P.S. Ja, ik heb zelf ook wat bescheiden beleggingen. Bij die donkergroene bank, maar ook uit een erfenis certificaten van een lichtgroene bank. Die laatste geven mij een ongemakkelijk gevoel bij het schrijven van deze blog.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Schaamte

Afgeschreven

Verslaving

Klimaatfictie

Ontspullen