Pensioen

Eind 2018 besloot ik om in augustus 2019 met vervroegd pensioen te gaan. Ik merkte al jaren dat mijn energie met het ouder worden geleidelijk minder werd en dat ik, vooral thuis, vaker pauzes nodig had. Ze zeggen weleens dat er, naarmate je ouder wordt, minder uren in een dag zitten. Maar volgens mij passen er vooral minder activiteiten in een dag.

Omdat de hoeveelheid energie die ik in mijn werk stak gelijk bleef, was er minder tijd over voor mijn privé-activiteiten. Dat ging ten koste van mijn tuin, mijn sociale contacten en het schrijven. Pensioen betekende dat ik zelf kon kiezen wat ik wilde doen, in mijn eigen tempo, op het moment dat het mij het beste uitkwam.

Dus pakte ik in het najaar van 2019 het schrijven weer op en voltooide in het voorjaar van 2020 Er was eens ... Amber kijkt terug. Ik nam mij voor om het niet opnieuw bij een uitgever aan te bieden. Ik wilde Amber niet, net als Merel, anderhalf jaar in de wachtkamer laten zitten. Maar wat doe je dan met het resultaat van zes jaar werk? Ik zond het toe aan een paar mensen die er belangstelling voor hadden, maar dat schuurde.

Daarom zocht ik op internet met de vraag: Hoe vind ik een uitgever? En toen kwam Boekscout bovendrijven. Ik ben niet zo bekend in de wereld van de uitgevers en de naam Boekscout zei me niets. Maar hun website verraste me door het heldere verhaal dat daar wordt verteld en ik besloot nog een poging te wagen.

Begin juni stuurde ik het manuscript op en al na vier weken werd ik gebeld: Boekscout wilde het uitgeven! Op 13 juli tekende ik het contract en toen moest ik weer aan het werk ... Want deze uitgever is gespecialiseerd in beginnende schrijvers en gaat een partnerschap met je aan. Dat betekent dat je zelf een flinke bijdrage levert aan het tot stand komen van je boek.

Het was een hele omschakeling om ineens weer deadlines te hebben. En dat midden in de zomer, waarin ik het liefst buiten bezig ben. Maar ik haalde mijn discipline van stal en ging aan de slag.

Ik leed intussen aan bedrijfsblindheid en las over mijn eigen fouten heen. Daarom vroeg ik neef Tim om mee te lezen bij de correctieronde. Ik dacht na over een afbeelding voor de cover, schreef teksten voor de achterkant, koos een stuk tekst uit het boek voor de promotie en vroeg mijn broer Kasper om een portretfoto van me te maken. Intussen verzamelde ik ook e-mailadressen voor de promotiemailing.

Toen dat allemaal was gedaan, volgde al snel een digitale drukproef en zag ik pas hoe mooi alles bij elkaar kwam, met die merel op de voorkant en de op andere plekken terugkerende kleur van zijn snavel. Inderdaad: zijn snavel, want de merel op de omslag is een mannetje, in tegenstelling tot Merel in het boek. Een vrouwtjesmerel is nu eenmaal een veel minder opvallende verschijning.

Een week voor de officiële uitgavedatum viel het eerste gedrukte exemplaar van mijn boek op de deurmat. Een magisch moment! Vervroegd pensioen: het kost wat, maar dan heb je ook wat. Dit moment bevestigde dat ik de juiste keuze heb gemaakt.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen



Schaamte

Afgeschreven

Verslaving

Klimaatfictie

Ontspullen